نتيجه : طبق آنچه گفته شد ، سيرهء عقلاييه در عمل به خبر واحد ثقه مبتلا به مانعى نبوده و دليليت آن تام است . خاتمه : مرحوم آخوند هنگامى كه اشكال مذكور را طرح نموده سه جواب داده كه جواب سوم ايشان عبارت است از اينكه رادعيت آيات نسبت به سيرهء عقلاييه بر اخذ به خبر ثقه مستلزم دور است و اللازم باطل فالملزوم مثله بيان دور : رادعيت آيات نسبت به سيرهء متوقف است بر بقاى عموم و تخصيص نخوردن اين آيات به وسيلهء سيرهء عقلاييه و متقابلا بقاء العموم و عدم التخصيص هم متوقف است بر رادع بودن آيات پس رادعيت متوقف بر رادعيت است و هذا دور و الدور باطل . پس رادعيت هم باطل است ، بعد كسى به آخوند اشكال مىكند به عين همين دور در طرف حجيت سيره و آن اينكه حجيت سيرهء عقلاييه متوقف است بر عدم رادعيت آيات نسبت به اين سيره و از طرف ديگر عدم رادعيت آيات هم متوقف است بر حجيت سيره ، پس حجيت سيره متوقف بر حجيت است و هذا دور پس حجيت سيرهء عقلاييه در ما نحن فيه باطل است ، سپس مرحوم آخوند جوابى داده و فرق گذاشته بين اين دو تا دورى كه ادعا شده كه تفصيل مطلب را بايد از صفحهء 100 جلد دوم كفايه طلب كرد . مصنف گفته است كه ما نيازى به طرح اين اشكال دور ( منظور دور دوم است ) و سپس جواب از آن نداريم چون اين سخنان بر مبناى تخصيص است كه آخوند ذكر كرده ، ولى ما بر مبناى تخصص يا حكومت شبهه را حل كرديم . مقدار دلالت سيره : سيرهء عقلاييه هم حجيت خبر واحد ثقه را دلالت دارد نه مطلق خبر را و نه خصوص خبر عادل را ، نتيجه نهايى از همه ادله حجيت خبر واحد آن است كه خبر ثقة حجت است و لو عادل بالمعنى الخاص نباشد .